SRACZYK.com

it'll get better. except it won't.

2011-12-06T01:10:00.000+01:00

Westchnęła: "Chciałabym, żeby moi rodzice z taką troską zajmowali się swoją plantacją. Mojej mamie nie chce się kontrolować genomu swoich roślinek. Są one liściastym odpowiednikiem Cletusa Spuklera. A instalacje elektryczne mojego ojca są jak ta scena w Poltergeiście, gdzie złowroga sypialnia próbuje wciągnąć dziewczynkę w inny wymiar. Kiedy wyłączysz światło, zaciskasz zwieracze i czekasz, aż równoległy wszechświat cię wessa."

2011/11/21 'cause the love that you gave that we made wasn't able to make it enough for you to be open wide

2011-11-22T02:45:00.001+01:00

Miałam wtedy iść na wręczenie jakichś nagród, za film o którego istnieniu już nawet nie pamiętałam, ale on mówi, że ze mną nie pójdzie bo będzie tam ta jego była dziewczyna, która starała się o moją pracę, ale w ostatniej chwili przestała odbierać telefony i mimo to twierdziła, że to ona zachował się jak ostatni skurwysyn, a przecież jeżeli posadzą nas obok siebie (tak, etiudy studenckie nigdy nie mają miejsc w pierwszych rzędach) to głupio będzie nas sobie przedstawiać skoro nienawidzimy się od dawno, chociaż nigdy nie zamieniłyśmy słowa. "Tego tak się nie robi", on szepce. "Ale znam sposób jak to zrobić", mówię mu. Kiedy przychodzi do mojego mieszkania, uczesany, pięknie opalony (dopiero wrócił z wakacji ze swoją matką chrzestną, tą starą panną która dba o niego niczym najlepsza kochanka), w nowiutkim garniturze (od niej), a ja jestem jeszcze w szlafroku, piję whisky i głaszczę się po szyi. On nie chce się kochać. Odwracam się od niego, jak nie to nie.

Nalewa sobie dwie szklaneczki whisky w kuchni i prześlizguje się do sypialni, ostrożnie zdejmując marynarkę i mówiąc: "Tylko mnie nie całuj", pokazując na moje zwyczajowe różowe usta, które obnoszę o każdej porze dnia i nocy i kiedy zaczynam, on nagle mówi: "Nie chcę w ten sposób".

Poźniej, kiedy zakłada z powrotem garnitur, ja w szlafroku lustruję go wzrokiem i zauważam siniak na jego żebrze, którego wcześniej nie zauważyłam. "Kto ci to zrobił?", pytam. Wykręca szyję, aby popatrzeć. "Ten?" mówi. "Ty."

Wchodząc na ceremonię idziemy za sławnym aktorem i aparaty zaczynają błyskać jak stroboskopy, więc szybciutko ciągnę go za sobą do baru i kiedy zauważam swoje odbicie w lustrze, moja twarz to czaszka, opalona przez godziny jakie spędzam w obserwatorium. W tłumie witam się z kilkoma znajomymi twarzami i kłaniam się innym, których nie znam ale oni wydają się mnie znać, gadka szmatka z różnymi osobami o pogrzebie wspólnej nauczycielki, chociaż mnie tam nie było i wtedy zauważam Marcina i tą, ... nie pamiętam, idę w przeciwnym kierunku, bo nie chcę aby zobaczyła mnie z nim, nie po tylu latach; na ściany rzucone są zdjęcia z jakiejś imprezy plenerowej nad podmiejskim zalewem, a może w centrum, tak koło starej fabryki, ponad rok temu, rozpoznaję kilka osób, no tak, miałam tam być z Marcinem, to przecież jego znajomi, ta dziewczyna, która zagrała w tym nowym serialu o którym wszyscy mówią, ale nikt nie oglądał, druga, która uszyła kilka koszulek dla znajomych a teraz wszystkie jej ubrania produkowane w baraku na obrzeżach wyprzedają się na pniu i podobno nosi je nawet Małgosia Bela. Dookoła nas krążą tace z okrągłymi pączkami a ja żuję gumę, żeby nie chciało mi się palić i wtedy zauważam Pawła i jego żonę i przyprowadzam go do nich a Paweł krzywi się na jego widok, zmazuje to udawanym uśmiechem i mówi "Aniu, tak niedawno Was widzieliśmy." Jego żona ledwo skrywa wrogość zanim uda uścisk, jego oczy nie schodzą z niej a w tym momencie moja komórka wibruje i dostaję wiadomość od nieznanego numeru o treści ON WIE i kiedy próbuję na niego odpisać Paweł i jego małżonka rozpływają się a on zdaje się nie mieć problemu z tym, że nie przedstawiłam go znajomym, zaczyna rozmawiać z jakąś młodą aktorką z którą chodził do liceum i dostaję kolejną wiadomość: ON WIE ŻE TY WIESZ.

yvan rodic

2011/11/14 my mama said the time would come when I would find myself in love with you

2011-11-15T16:18:00.000+01:00

godziny prasowe wystawy "Katarzyna Kozyra - wystawa"

MNK, Gmach Główny, 14. listopada 2011

fot. Anna Pączek

2011/11/12 how can i feel abandoned even when the world surrounds me?

2011-11-13T14:32:00.003+01:00

nobodys gonna save my life

2011-10-22T23:59:00.002+02:00

You've got to let go of who you were, to become who you will be.

2011-10-17T01:42:00.000+02:00

You see how picky I am about my shoes and they only go on my feet.

2011-10-16T02:58:00.000+02:00

Wiecie co? Kiedy czytasz, zatracasz się całkowicie w swoim własnym,

prywatnym świecie, a społeczeństwo popiera to całkowicie, mówiąc, że to

dobra i wspaniała rzecz. Ale jeśli samemu grasz w grę, jest to dziwne,

powalone, społecznie upośledzające zajęcie.

W sąsiedztwie, gdzie mieszkam, nastoletni chłopcy umierają, ponieważ

prowadzą samochody swoich rodziców używając zasad fizyki panujących w

grach komputerowych, nie tych panujących w realnym świecie. Zakręcają

rozpędzeni do szaleństwa i zmieniają pasy zbyt szybko. Nie rozumieją

zasad ruchu drogowego ani nie wiedzą, co to siła odśrodkowa. I padają,

jak muchy.

Przestań dopisywać cytaty z Nietzschego na końcu wiadomości poczty

elektronicznej. Dziesięć lat temu zrywałeś boki oglądając "Chłopaki nie

płaczą". I co? Nagle magicznie stałeś się Noamem Chomskym?

Nie mów o firmie Sony, jak by była życzliwą postacią z kreskówki, która

żyje obok Misia Uszatka. Jak każda duża firma, Sony złożona jest z

jednostek, które panicznie na co dzień boją się o swoją pracę, którzy

podejmują nie zawsze słuszne decyzje w oparciu o strach i

przystosowanie do norm społecznych - ale, w końcu, tak jest w każdej

korporacji na ziemi, więc nie wskazuj jakiejś pojedynczej jako tej

kochanej i uroczej. Wszystkie są złe i chciwe. Wszystkie są na moralnym

grząskim gruncie, gdzie dobro wyklucza się nawzajem ze złem, więc nic

tam tak naprawdę nie ma - co jest, w gruncie rzeczy, bardziej

ociemniałe niż którakolwiek paranoidalna czy patriarchalna teoria Sony.

Mam tutaj o wiele prostszy przykład maniaków i zaburzeń procesów

nerwowych: czy kiedykolwiek byłeś w środowisku geeków, gdzie oni

używają perfum czy dezodorantu? Nie ma szans. Podczas gdy, w

zaawansowanym stopniu, mikroautustycy to głównie mężczyzni, a nie

kobiety, obie grupy łączy ta sama niechęć do sztucznych zapachów.

If it's December 1941 in Casablanca, what time is it in New York?

2011-09-17T18:48:00.000+02:00

i wish i had

2011-08-16T12:23:00.000+02:00

you look for your dreams in heaven but what the hell are you supposed to do when they come true?

2011-07-25T00:48:00.000+02:00

life is a losing game

2011-07-23T20:12:00.000+02:00

the best things come out last minute

2011-07-23T18:11:00.000+02:00

donnymiller.com

i can still hear you sayin we will never break the chain

2011-07-09T23:02:00.003+02:00

Fleetwood Mac The Chain przez rasc1944

whores in my head whores at my door whores in my bed

2011-06-13T23:18:00.002+02:00

\
Kochana, wyszedłem dziś z domu wieczorem na plaże
Odetchnąć świeżym powietrzem oceanu
W parterze zachód dopalał się chińskim wachlarzem,
A chmura się kłębiła jak wieko fortepianu.

Przed ćwierćwieczem zajadałaś daktyle i szaszłyki,
Rysowałaś tuszem, czasami śpiewałaś.
Byłaś ze mną. ale odeszłaś z inżynierem chemikiem
I sadząc z listów koszmarnie zgłupiałaś.

Teraz można Cię spotkać w metropolii i w powiecie,
No pogrzebach przyjaciół odchodzących masowo
l rad jestem, że są przestrzenie na świecie
Bardziej niewiarygodne niż między mną a Tobą.

Nie zrozum mnie źle - z Twoim głosem, imieniem i ciałem
Nic się nie wiąże, nikt ich nie zniszczył, ale
By osobę tę jedną zapomnieć potrzebne życie cale,
Co najmniej jedno - ja to mam za sobą

Powiodło Ci się owszem, sadzisz, ze oprócz zdjęcia
Pozostaniesz bez zmarszczek, młodo, z ironią zjadliwą
Czas pojmie swe bezprawie w zetknięciu z pamięcią.
Palę w ciemnościach i wdycham zgniliznę odpływu.
/brodski

I remember back when we started my kisses used to turn you inside out

2011-06-11T23:10:00.001+02:00

add it up

2011-05-31T02:11:00.000+02:00

Gdzieś przeczytałem zdanie, które szło mniej więcej tak: „to bardzo nieprzyjemna sprawa, kiedy kobieta płacze tak, żeby nikt tego nie zauważył': A potem Lola nakładała mocny makijaż, usiłowała oszukać sine fragmenty twarzy kilkoma warstwami pudru, misteria i skupienie jej ruchów, podczas nanoszenia kolorów na twarz, przypominały mi układanie mandali. Nosiła go zawsze w torebce, razem z lusterkiem, które chowała zazwyczaj w rękawie, wszystko pod kontrolą. Nie mogłem niczego zauważyć. Budziła się chyba o wiele wcześniej niż ja, bo zawsze była, kiedy jej potrzebowałem, kiedy musiałem jej dotknąć, żeby uświadomić sobie, gdzie jestem. Musiała się budzić wcześniej, żeby zamaskować te wszystkie ślady, które na niej zostawiałem. Robiło się ich coraz więcej, na całej skórze, miała ją napiętą, pozbawioną gładkich miejsc, pełną fragmentów, z których wyrastały mikroskopijne haczyki. Zaczepiały się o moją skórę, kiedy kochałem się z Lolą, musieliśmy być w ubraniach, inaczej cała ta sprawa robiła się zbyt bolesna.

Nahacz, "Bocian i Lola"

telephone can't take the place of your smile

2011-05-23T03:40:00.000+02:00

and I felt I was on fire with the things I could have told you but I just assumed that you eventually would ask

make me fucking care

2011-05-14T23:07:00.000+02:00

majówka warszawsko-krakowska

2011-04-28T19:18:00.001+02:00

reisefieber

nienawidzę krakowa

2011-04-16T02:17:00.003+02:00

i nie cierpię Czesława

Which connection I should cut

2011-04-10T21:45:00.001+02:00

"Na to, że życie moje będzie takie znów bardzo cudowne, to już zanadto nie liczę (biorąc rzecz globalnie). (...) Teoretycznie to nawet chciałbym poobcować sobie z jakimiś fajnymi ludźmi, ale tacy nie istnieją."

Jeremi Przybora

Życie jest nudne, ale czasem może być gorzej, a czasem lepiej. Akceptujemy, że praca determinuje nasz rytm życia. To zamiana za to, że nie musimy być chronicznie bezrobotnymi kreatywnymi typami, a my o tym wiemy. Kiedy byliśmy młodsi, potrafiliśmy chociaż zostawić kopie książek Couplanda na naszych biurkach, żeby pokazać pokazać im, że nie opętali nas do końca. Po kilku latach to juz nie ma znaczenia. Szperasz za dowcipami albo zabawnymi plikami .wav. Ściągasz muzykę. Nadchodzi nowy projekt, zazwyczaj udaje mu się przetrwać podduszanie w zwolnionym tempie w czasie narad. Wszystkie pomysły wydają się poronione. Powietrze pachnie jak pięćset kartek papieru.

Potem jest kolejny dzień.

money can't buy you back the love that you had then

2011-04-07T19:27:00.008+02:00

Zrobili o nas film. Film powstał na kanwie książki, napisanej przez kogoś, kogo znamy. Książka była dość banalnym dziełem mówiącym o czterech tygodniach w mieście, w którym dorastaliśmy i w większości była bezbłędnym wizerunkiem. Zaklasyfikowali ją jako fikcję, ale oprócz kilku detali nie różniła się nawet naszymi imionami, które pozostały niezmienione, ani nie zawarto w niej nic, co by się nie zdarzyło. Na przykład, naprawdę odbył się pokaz pewnego filmu ostatniego tchnienia któregoś styczniowego popołudnia w pewnej sypialni w Warszawie i, zgadza się, wyszłam na balkon wyglądający na pewną wieżę - symbol miasta, gdzie autor próbował mnie pocieszyć, że krzyki torturowanych dzieci były udawane, ale mówił to, uśmiechając się, i musiałam się odwrócić. Inne przykłady: mój ówczesny chłopak rzeczywiście przejechał sarnę gdzieś w położonym w dalszej okolicy parku krajobrazowym, a także kolacja wigilijna z moją rodziną którą przez kilka następnych tygodni próbowałam odreagować narzekaniem była wiernie odtworzona. A dwunastoletni chłopiec naprawdę został brutalnie zamordowany - to było w jakimś pokoju hotelowym, które odwiedziłam przypadkiem razem z autorem, który zauważył tylko drobną niechęć z mojej strony oraz nie udało mu się opisać tego, co czułam tamtej nocy - szok, wstręt, jak bardzo bałam się pisarza, jasnowłosego i zamkniętego w sobie chłopaka, w którego chłopak, z którym się wtedy umawiałam, był zapatrzony i, na swój sposób, zakochany. Ale pisarz nie dałby nigdy rady odwzajemnić jego uczuć, był za bardzo zagubiony w swojej bierności aby nawiązać taki kontakt, którego on potrzebował, więc tamten zwrócił się do mnie, ale wtedy było już za późno, a pisarz oburzał się, że zwrócił się on do mnie dlatego, że byłam ładną i odurzoną narratorką, niezdolną do miłości i życzliwości. Tak stałam się zniszczoną hieną barową która przebijała się przez wrakowisko, krew sikająca z mojego nosa, zadając pytania które nigdy nie wymagały odpowiedzi. Tak stałam się dziewczyną, która nie rozumie, jak działa cokolwiek. Tak stałam się dziewczyną, która nie ocaliłaby przyjaciela. Tak stałam się dziewczyną która nie umiała kochać chłopaka.

cause she was a friend of mine

2011-04-04T01:23:00.006+02:00

wczoraj był bardzo smutny dzień

źródło: wysokie obcasy

ach ten blichtr

2011-04-02T14:53:00.002+02:00

http://snapfilm.pl/filmy_30

http://www.minutefilmfest.com/2011/index.html

http://polishdocs.pl/pl/aktualnosci/647/kolejna-nagroda-dla-polskiego-jednominutowego-dokumentu

We're flat broke, but, hey we do it in style !

2011-03-26T23:59:00.004+01:00

kocham Was!

i siebie trochę też...pracuję na tym

a gdy ucichną gorzkie słowa miłość wypełni serce me nie będzie kwiatów nikt żałował

2011-03-13T01:55:00.002+01:00

http://www.pudelek.pl/artykul/27999/krzywy_nadal_nienawidzi/

when your enemy is sleeping and his woman is free

2011-03-11T23:10:00.003+01:00

then we moved until we reached the tundra in the winter, of course I longed to kiss her frosty teeth in the cold air

2011-02-27T00:42:00.000+01:00

Nauczyciele u których pobierałam naukę w Darmasali, zwracali uwagę na to że cudotwórstwo jest efektem ubocznym medytacji. Prawdziwym celem jest rozwinięcie współczucia i miłości. Prawdziwym cudem zburzenie granicy między tobą a mną.

23

2011-02-23T23:17:00.002+01:00

Perhaps when we find ourselves wanting everything, it is because we are dangerously near to wanting nothing.

Sylvia Plath

za wielu architektów, za mało budowniczych

2010-11-25T01:39:00.002+01:00

chciałabym, żeby moje życie miało taką kolorystykę

za dużo toksyn jakbym kąpał się w kwasie

nie chce pluć jadem i stalówki maczać w kwasie

300 hangovers

2010-11-16T22:47:00.000+01:00

ludzie czy wiecie?

2010-11-09T04:05:00.003+01:00

że Sofia Coppola jest chyba największą fanką Harukiego Murakamiego na świecie?

I największą naśladowczynią.

aha no i:

i fell in love with the people in the front row

2010-11-09T03:38:00.002+01:00

Grandmaster!!!!
"This is what got me into djing." DJ AM

Bratislawa

Musiałam pojechać do Bratysławy żeby dowiedzieć się, że w Polsce zbudowano największy pomnik Chrystusa na świecie:

ale to pewnie dlatego, że "i ain't seen the sunshine since i don't know when".

W poszukiwaniu bankomatu na lotnisku w Wiedniu zabłądziłam do hangaru pełnego podróżnych w czadorach odprawiających się na czarter do Mekki,

potem myślałam, że się udało, ale jednak nie:

Balice terminal D, sobota, 4:39

Nie na codzień latam do Warszawy o 6:00, ale niestety tym razem nikt sławny ze mną nie leciał.

Niebo nad Katowicami.

Podobno jeden drink w samolocie to jak trzy na ziemi. Ale jeden sprite w samolocie, nie równa się trzem na ziemi.

Niebo nad Wiedniem.

Wiedeń

A to juz Bratysława. Robi dość ponure wrażenie,

Enjoy Bratislava. It's good you came in summer, in winter it can get very depressing.

a oto centrum handlowe w którym wypełniałam zobowiązania wobec festiwalu

i bywałam:

Jan Svenkmejer też wpadł

A to specjalnie dla mojej siostry:

Widok z Novi Most

wtf?

a to już pokaz rolek:

i pierwsze z serii najgorszych zdjęć jakie w życiu mi zrobiono.

"Rolki tożsamości" zajęły drugie miejsce w kategorii filmów jednominutowych.
http://festival.azyl.sk/player/play.html?id=769

Mike Davies zna wszystkich w BBC, ale w Bratysławie nikogo.

In the absence of security i made my way into the night.

Probably the worst of me ever taken.

Na deser najlepsze kawałki z magazynu pokładowego LOTu, "Dirty dancing. Wirujący seks" wysiada:

Btw, widziałam ten film Fedorczenki, który był runner-upem Coppoli w Wenecji (ale niestety Aleksy nie był nigdy dziewczyną Tarantino). Wszyscy wiedzą, że nie lubię ruskich, ale oddaję honor "Cichym duszom" - naprawdę warto zobaczyć.

Właściwie to nie trailer, ale początek filmu.

Skandalista Tomasz Jacyków.

Chciałam zerwać, ale było za wysoko.

Bratysława - Wiedeń, 6.20.

już w Krakowie.

Koniecznie muszę napisać, że catering LOTu podbił dzisiaj moje kulinarne moje serce babeczką śliwkową. W sumie to już przestałam się raczej bać latać, w sumie czego się bać. Gorzej, bo trudno mi będzie przestawić się wkrótce do niskich standardów ryanaira i limtów bagażowych. Życie.

"Everybody is alone. That's why I just drift, you know"

I wanna hear some lyrics when I wake up

2010-11-04T01:24:00.001+01:00

Zacznę tres modern.

Gdzieś pomiędzy tym mailem

a tym mailem

był taki tweet

który oznaczał mniej więcej to, że trafiłam na letnie otwarcie Nowych Sukiennic dla prasy.

Obyło się bez jakichś fajerwerków (nawet tych niezbędnych). Kiedy było jeszcze cieplej, miałam ambicje na spłodzenie relacji ze zdjęciami i opisem wszystkich dzieł, ale chyba przeminęły i muszę odłożyć tę przyjemność na emeryturę, albo co najmniej na po sryplomie.

Konferencja prasowa

Właściwie używając terminu "Nowe Sukiennice", mówimy głównie o tym holu oraz o salach multimedialnych które pokażę niżej. W sumie w salach wystawowych ponad renowację i zniknięcie mojego ukochanego "Hołdu Pruskiego" nie zmieniło się zbyt wiele.

SALA CHEŁMOŃSKIEGO

"Czwórka"

Są tutaj głównie dzieła realizmu, początki symbolizmu, oraz polski impresjonizm, za który specjalnie jakoś nie przepadam.

Chyba moja ulubiona rzeźba w tej sali - Antoni Madeyski, "Śpiący pies".

klasyka

Byli też sławni ludzie w sali Bacciarellego.

To jeszcze z Sali Chełmońskiego. Ludzie, ten obraz jest doskonały. Nawet każda jego blizna.

Czekolada dla tego kto odgadnie, kim jest ta pani.

Po godzinach prasowych był toast na tarasie i artysta śpiewał okolicznościową piosenkę.

Tak wyglądał Kraków na zbyt dużej czułości matrycy 24 lipca 2010.

Kardynał Macharski zawsze pozytywnie mi się kojarzy, miło było go więc spotkać także w Sukiennicach.

Myślałam, że szampan jest alkoholowy, więc poprosiłam połówkę. Sączyłam powoli, aby przekonać się, że to pikolo z pociągu chyba miało więcej promili. Na pocieszenie została mi truskawka.

SALA SIEMIRADZKIEGO (dawna sala Hołdu Pruskiego)

To musi być smutne, jeśli jest się aktorem a jedyna rola z której kojarzy cię jakaś podrzędna studentka architektury to narkomanka z Klanu.

Znowu Sala Bacciarellego.

Sala Siemiradzkiego.

Odnalazłam Helene. Z tym, że nie na fejsbuku, którego już nie posiadam.

Bardzo lubię ten obraz Szyndlera. Jak byłam dzieckiem to niesłychanie dziwiło mnie, jak rodzice mogli dać temu malarzowi na imię Pantaleon. Teraz już wiem.

"Wielkieś mi pustki uczyniła w domu moim..."

Nowa sala multimedialna w podziemiach.

I sala dla dzieci.

A teraz moja ulubiona rzeźba Gadomskiego - Salome.

Nie wiem czemu, ale te wersy przyszły mi na myśl od razu jak zobaczyłam tego pana.

Niech to będzie rozpoczęcie cyklu nadrabiania zaległości rekomendacji wystawowych, które zalegają na moim dysku a wypadałoby się podzielić.

Bo, że sztuka konfesyjna nie jest już modna i ja nie będę w galeriach, to wiadomo.

wird fortgesetzt

i don't belong here

2010-11-03T01:43:00.002+01:00

Doogie: [Writing in his computer journal] October 10, 1992. A physician searches others for signs of illness and disease. A human being searches others for signs of himself. Humanity is a profession we all share.

(Doogie Howser, M.D.: The Patient In Spite Of Himself [4.05])

i hope that i am still alive next year

2010-10-18T01:57:00.003+02:00

Ludzie boją się wiązać na drodze europejskiej E-40. To pierwsza rzecz o której myślę, wyjeżdżając z miasta. Ojciec odbiera mnie z placu manewrowego i mruczy stek przekleństw kiedy wycofuje samochód i prawie uderza w położony przy drodze budynek Politechniki. Myślę, "Ludzie boją się wiązać na drodze krajowej E-40". Mimo, że to zdanie nie powinno chodzić mi po głowie, zostaje w moich myślach przez niekomfortowo długi czas. Nic innego zdaje się nie mieć znaczenia. Nawet fakt, że mam dwadzieścia dwa lata, jest październik i noc była ciężka a poprzedniego dnia obudziłam się z okropnym kacem, chociaż podobno nie piję alkoholu, a przez ów kac nie wyszłam z domu przez cały dzień. Nawet błoto, które poplamiło moje odświętne ubranie, kiedy wsiadałam do samochodu. Nawet to, że moje względnie nowe buty, które kupiłam na tamto wesele, a nie na pogrzeb, są już zniszczone i wykrzywione, chociaż podobno nie mam już wady postawy. Nawet dziura w moich ulubionych skórzanych rękawiczkach ani zepsuty zamek w mojej ulubionej torebce, której konstrukcja z identycznych łat czarnej skóry tak Ci się podobała. Wszystko to wydaje się nieistotne w porównaniu do tego jednego zdania. Łatwiej myśleć o tym, że ludzie boją się łączyć w pary niż słuchać, że "jestem pewny, że na wjeździe na Rzeszów będą korki" albo tego, co ma do wyśpiewania piosenkarz w radiu, który jako prawdopodobnie dziesięciotysięczna osoba na świecie próbuje dorównać Hendriksowi w śpiewaniu 'Hey, Joe'. Nic innego nie ma dla mnie znaczenia niż te dziesięć słów. Nie zimny wiatr, który szumi ocierając się o boki samochodu albo przebrzmiały zapach papierosów, który normalnie by mnie raził, bo przecież rzucam właśnie palenie. Nawet to, że znowu, jak cztery lata temu, jadę daleko samochodem właśnie z moim ojcem, będąc spłukana, po zakończeniu kolejnego kiedyś poważnego związku i tuż przed skończeniem kolejnej całkiem poważnej szkoły, którą nie jestem zainteresowana.

Wszystko sprowadza się do tego, że ktoś umarł a ja jestem dziewczyną która jedzie na jeden dzień na drugi koniec kraju spotkać się z kimś kogo nie widziała bardzo długi czas a ludzie boją się łączyć się w pary.

Czasem dżentelmen, ale widzisz sama,

2010-10-15T23:25:00.002+02:00

Że to raczej warszawski Antek kontra first dama

the best of lato 2010 nr 2
eldo jest chyba nawet spoko

lubię cię

2010-10-15T21:17:00.007+02:00

31 sierpnia 2010, 18:50

zgodnie z życzeniem

good times for a change

2010-10-14T00:49:00.003+02:00

see the luck i had could make a good man turn bad

summer moved on pt 2

2010-10-09T23:34:00.001+02:00

home sick home.

jako, że przyzwyczaiłam się do tego, że w lubomierzu sklepy były otwarte i zaopatrzone do ostatniego trzeźwego klienta, postanowiłam wybrać się o2 w nocy na lody do heana na królewską. oto, co nazywa się lody w heanie o 2 w nocy w środku sierpnia. vide variety.

rauty, wieczorki panieńskie

A w międzyczasie Magda i Boniek postanowili się pobrać.

Wiejskie wesele w remizie i jedna z niewielu okazji pt. ja w szpilkach.

I więcej takowych już nie będzie raczej.

Na wesele pojechałam chora jak stara pojara, nie mogłam mówić, a o śpiewaniu Ave Maria nie wspominając. Jednak udało mi się chociaż zadedykować parze młodej piosenkę

"Siemasz, ja warszawski Antek, urodzony świtem w lato."

Zamiast na poprawiny poszliśmy do knajpy, gdzie ludzie palą pod znakiem zakazu palenia.

Przemuś i przedwczesne Hallowe'en w Kauflandzie, dnia 8 września 2010.

Coś czuję, że to będzie koniec naszej znajomości, ale nie mogę się powstrzymać.

cdn.

wróżbita maciej nie wie co z moim chomikiem

2010-10-08T00:34:00.002+02:00

a wkrótce weiss, vigeland i jurry

summer moved on pt 1

2010-10-06T02:02:00.000+02:00

Mój telefon nr 1 dostał w ryj i teraz widać stukrotnie jak Mickiewicz Przeworski świeci na niebiesko.

Wybudzam się ze śpiączki i oto trochę zdjęć z Lubomierza. Wiem, że stare ale jechałam pksem całą noc na drugi koniec Polski więc wypada chociaż się pochwalić.

Lubomierz jest jak KGB, łatwo się dostać, ciężej uciec.

Wsi spokojna, wsi wesoła.

Fajny lans, szkoda, że akurat z tym filmem nie miałam nic wspólnego.

Wystawa dziwnego pana.

Cyryl.

Koncert Kilara. Ale słaby bo nie było muzyki z "Portretu Damy". Ani nawet z "Przypadku". Z czym do ludzi?

Pokaz "Pralki"

Nauczyłam się wreszcie, że to jest Kargul. (Wyglądam tu jak napompowana)

Od lewej: Kargul i Pawlak.

Znalazłam świetne buty w lumpie w Lubomierzu.

Świętujemy Rok Chopinowski. Ja oprócz tego miałam Etiudę Rewolucyjną jako dzwonek, ale zaczęła mi działać na nerwy. Więc zmieniłam na koko dżambo.

De Mono czyli jacyś dziwni panowie, którzy przedtem grali w Mafii, no i Krzywy.

Ale fajnie zagrali statki na niebie.

Krzywy.

Renoma dalej stoi.

Abakanowicz też ma się dobrze.

Panorama Racławicka podrożała.

Lepsza dupa nie będę. Cassie.

Muzeum Architektury po raz trzeci nie dąło mi szansy.

Zawsze jak jestem we Wrocławiu to jest zamknięte.

Oj Zbychu. "Zamknij okno bo wieje"

A w Kraksie nudy więc Torba wytatuowała mi Szreka na melanżu w hostelu.

ciąg dalszy wspomnień lata nastąpi.

po warszawie chodzę pijana

2010-09-27T21:54:00.000+02:00

nie wódką, ale...

po brukseli chodzę pijany

2010-08-22T03:04:00.000+02:00

Po Brukseli chodzę pijany
nie wódką, ale dziewczyną,
kupuję kwiaty, jak kretyn:
mimozy i tulipany;

po tych ulicach długich,
po tych bezkresnych bulwarach
szukamy pewnego domu,
gdzie okno jest i gitara;

ono takie wąziutkie
wysokie, aż pod chmurami,
ze światłem i z tą gitarą
co spada na nas strunami;

w struny wkręcam dziewczynę,
sam do niej jakby do śniegu
przytulam się i wędrujemy
daleko, daleko, daleko.

Ach, dni są takie śnieżne,
a noce takie czerwcowe
i źle mi, chociaż położę
na jej kolanach głowę,

gdy ją uścisnę najmocniej
gdy pocałuję najczulej,
gdy pocałunki zabrzęczą
tysiącopszczelim ulem.

Bo ciągle czegoś za mało,
bo ciągle czegoś mi szkoda.
Bo ciągle mi ta dziewczyna
przepływa przez palce jak woda.

I co? Ślad jakiś na palcach,
na włosach, na biodrach,wszędy
i zapach okrążający
tataraku i lawendy.

Tylko cóż z tego, że upał,
że zapach, choć wokół zima?
Ta dziewczyna to strumień.
Jakże strumień zatrzymam?

Konstanty Ildefons Gałczyński, 1946

i'd rather be a jedi knight

2010-08-07T04:45:00.007+02:00

instead of a bus driver

premiera światowa rysunków z roszko autobusistą. autor torba, tłumacz tłumok języka włoskiego i angielskiego (czy o czymś zapomniałam?)

było tak: był ołówek i lekcje angielskiego u prof. Sowińskiej (tak, dla tych którzy nie pamiętają, w liceum mówi się profesorze również do licencjatów i magistrów) i gdzieś w głębi jaźni Anny zrodził się Roszko, wiecznie smutny autobusista. a reszta podana na tacy:

ROSZKO AUTOBUSISTA created by Torba

"Ogólnie to dyskoteki, chłopaki i ogólnie takie, takie..

2010-08-05T02:17:00.001+02:00

Ale w miarę to nauka mnie najbardziej kręci".

Powrót do Krakowa.

kocmelanż pod gołym niebem i ostatnia noc w Przeworsku ....

One day I went to National Museum in Kraków with some couchsurfers

The Museum told me to keep smiling

mam nadzieję, że dzisiejszej nocy infantka także do mnie przyjdzie.....

potem zobaczyłam jak nie traktować mojego ajfona

międzykontynentalny melanż

ludzie ja rozumiem, że seks, ale w kiblu w spokoju?

ikea melanż z przemysławem z przemyśla

#polanski albo "jak zobaczysz tego pana to uuuuciekaaaaj!!!"

księżniczka robana odc. 234958

z dedykacją

potem mazowsze

foster melanż

i ja, jak zwykle brzydka i rozczochrana, za to tym razem na pięknym krakowskim przedmieściu, słuchając pięknej etiudy rewolucyjnej

buka i matka w aptece sztuki. ale nie dostaję za to pakietu prasowego więc nie napiszę nic więcej

wspomnienie wiktorii wiedeńskiej w czasie słonecznego popołudnia w łazienkach przypomniało mi o porażce mojego własnego życia, więc, nie ogladając się za siebie, wsiadłam do pociągu z gorącym postanowieniem ZMIANY.

oh ask me ask me ask me

2010-08-03T02:00:00.003+02:00

http://www.formspring.me/ponkers

becaaaauuuse

if it's not love then it's the bomb the bomb the bomb the bomb the bomb the bomb the bomb that will bring us together

Honey, all you have to be by the time you're 23 is yourself.

2010-07-26T03:01:00.001+02:00

"There's no point to any of this. It's all just a... a random lottery of meaningless tragedy and a series of near escapes. So I take pleasure in the details. You know... a Quarter-Pounder with cheese, those are good, the sky about ten minutes before it starts to rain, the moment where your laughter become a cackle... and I, I sit back and I smoke my Camel Straights and I ride my own melt. " Troy Dyer

now the pause is like the whole third person in the conversation, only not saying much. like Patrick.

2010-07-17T02:08:00.002+02:00

Niech sprawdzę, kiedy ostatnio coś pisałam.

Ok, już wiem. No więc tak: zdałam egzamin ze współczesnej, sesja nie żyje, koniec koszmaru; miałam jechać do Argentyny na pół roku czyli właściwie na rok w związku z moją aerofobią ale nie jadę; byłam na praktyce w Przeworsku i było dosko.

Miałam napisać coś więcej ale jest tak gorąco, że prawdopodobnie w zimie dopiero mi sie zachce cokolwiek robić. Nomen omen.

"Now the pause is like the whole third person in the conversation, only not saying much."

warszawa da się lubić

2010-06-28T16:23:00.000+02:00

Dużo się działo.

To zaraz po tym, kiedy oblałam po raz drugi egzamin z architektury współczesnej.

A to zaraz po tym, kiedy dostałam 5.0 z japońskiego. Ustnego, z pisemnym nie poszło tak łatwo.

A tutaj kiedyś był Marc Pol - jedyna nadzieja tych, których w niedzielę wieczorem nie było stać na Mini Europę.

Kuria Metropolitalna - Pałac Paca.

To co strasznego koło Grobu Nieznanego Żołnierza, czyli Metropolitan Warsaw.

Złota 44

Teraz już jestem trochę bardziej przygotowana na 3. podejście do egzaminu z architektury współczesnej.
"Proszę mi powiedzieć, czym różni się architektura Normana Fostera od architektury Daniela Libeskinda?"
"Stanem wykończenia, pani profesor."

Żadne ze zdjęć nie oddaje ani dogłębnej różowości sosu słodko-kwaśnego, ostrości sosu chili, ani wspaniałego głębokiego brązu sosu yamasa.

"Do you want to kiss me, Sid?"

Dopiero oglądając to zdjęcie zorientowałam się, że ten sweter powinnam dać koleżankom cosplayerkom z japońskiego albo garderobianej E4 gdyby zdecydowali się na kręcenie spinoffu "Cassie" (swoją drogą, nie rozumiem, czemu dotąd się nie zdecydowali?).

Próbuję się opędzić od dość poważnych w swej naturze resztek sesji, ale zobaczymy jak to będzie. Oh i get by with a little help from my friends.

attempting to make sense on my aching heart

2010-06-26T22:48:00.001+02:00

back to the gypsy i was

2010-06-25T23:06:00.000+02:00

To follow the dream, and again to follow the dream – and so – always – usque ad finem...

-- Joseph Conrad

to be continued

they had made a movie about us. the movie was based on a book written by someone we knew.

2010-06-24T23:53:00.000+02:00

sesjo wypierdalaj.

chcę się wreszcie wyspać. no i nienawidzę architektury współczesnej.

a podobno dr pepper "solves all your problems".

nie kumam zupełnie sztuki współczesnej.

2010-06-20T01:43:00.002+02:00

nic a nic. dlatego ograniczę się do publikacji tych kilku zdjęć z wystawy pt. Abakanowicz, oraz fragmentu z materiałów prasowych, ale ciężko mi nawet powiedzieć czy cokolwiek z ekspozycji mi się podobało, bo zupełnie nie kumam co i jak.

EDIT:
Hasło "interpretacja sztuki współczesnej" zawsze przywodzi mi na myśl ten cytat z książki "Biały Oleander" Janet Fitch:

"Claire zabrała mnie na wystawę Kandinskiego w muzeum sztuki. Nigdy nie lubiłam sztuki abstrakcyjnej. Moja matka i jej znajomi potrafili się zachwycać płótnem, na którym były tylko czarne i białe pasy albo duży czerwony kwadrat. Ja lubiłam sztukę o czymś. Karciarze Cezanne'a, buty Van Gogha. Lubiłam maleńkie miniatury Mughala, malowane tuszem japońskei wrony, pałki i żurawie.
Ale skoro Claire chce zobaczyć Kandinskiego, to pójdziemy zobaczyć Kandinskiego."

Może nie jest to najlepiej dobrany fragment tego rozdziału, ale chyba ilustruje, co mam na myśli.

" Prezentacja w Muzeum Narodowym w Krakowie jest pierwszą dużą wystawą Magdaleny Abakanowicz w tej instytucji. Pozwala zetknąć się z pracami reprezentującymi wybrane wątki jej twórczości. Nie jest to jednak typowa wystawa retrospektywna. Została ona zrealizowana jako swego rodzaju całościowe dzieło, swoisty Gesamtkunstwerk. W odróżnieniu jednak od wywodzących się z epoki baroku monumentalnych wydarzeń nie ma na celu jedynie zachwycać splendorem. Oglądając tę monumentalną, lecz także oszczędną i minimalną w formie wystawę, dobrze pamiętać że alegoria wykorzystywana w realizowaniu pompatycznych spektakli służyć może nie tyle powtarzaniu, co ujawnieniu i przekształceniu dotychczasowych znaczeń. Warto spróbować doświadczyć sztuki Abakanowicz wszystkimi zmysłami, może to bowiem prowadzić do odkrycia wielu nieoczekiwanych treści, których jest tyle, ilu widzów odwiedzających wystawę. Warto także zwrócić uwagę na towarzyszący prezentacji katalog – swoiste jej przedłużenie – w którym przedstawione zostały nie tylko pokazane na wystawie prace, lecz także różne sposoby widzenia tej bogatej twórczości."

Yeah, you just take Soupy Sales to prom.

2010-06-19T02:51:00.000+02:00

I can think of so many cooler things to do that night. Like, you know what Bleek? I might pumice my feet, uh, I might go to Bren's dumb Unitarian Church, maybe get hit by a truck full of hot garbage juice, you know? 'Cause all those things would be exponentially cooler than going to prom with you.

you know what ? fuck it

farewell to the city and the love of my life, at least we left before we had to go

2010-06-18T00:25:00.000+02:00

It is true that many creative people fail to make mature personal relationships, and some are extremely isolated. It is also true that, in some instances, trauma, the shape of early separation or bereavement, has steered the potentially creative person toward developing aspects of his personality which can find fulfillment in comparative isolation. But this does not mean that solitary, creative pursuits are themselves patological.
[A]voidance behavior is a response designed to protect the infant from behavioral disorganization. If we transfer this concept to adult life, we can see that an avoidant infant might very well develop into a person whose principal need was to find some kind of meaning and order in life which was not entirely, or even chiefly, dependent upon interpersonal relatioships.

Anthony Storr, "Solitude: A return to the self"

Whether I shall turn out to be the hero of my own life, or whether that station will be held by anybody else, these pages must show.

Charles Dickens, "David Copperfield"

Cause being alone is the best way to be; when I'm by myself nobody else can say goodbye.

Edie Brickel

Iść za marzeniem i znowu iść za marzeniem, i tak zawsze aż do końca.

2010-06-15T20:42:00.002+02:00

To follow the dream, and again to follow the dream – and so – always – usque ad finem...

-- Joseph Conrad

this world is such a wonderful place to wander through

2010-06-10T22:17:00.001+02:00

oh you big mouth woman / oh you long legged guitar picking man

2010-06-09T02:31:00.003+02:00

złomiarzom

Wtorek jako kolejny dzień z życia studenta architektury zaoferował wiele wrażeń.
Poszłam spać o 3 rano na "15 minut" i obudziłam się o 9.45 więc nie muszę dodawać że moja praca semestralna z hapu jak to powiedział mój brat "nosi znamiona kompilacji".

Potem była obrona z miast i jestem zaskoczona. Myślałam, że będzie gorzej. Żadna sympatyczność ani nic ale nieszczęścia chodzą czwórkami i czasu nie da się rozciągnąć. "Macie tydzień na zrobienie projektu".

Uprzedzam ewentualnie pytania: to ja to dopisałam. Miałam jakieś szczątkowe poczucie misji.

"W Rosji bez zmian"

A potem zrobiłam coś, co dawno chciałam zrobić. Ale obawiam się, że siostra przełożona juz dawno spała i nawet się nie dowie. Chyba, że odwiedza Sraczyk.

Chcieliśmy iśc do kina ale nie było na co no i ta antyreklama przy wejściu. Dowcip w moim stylu po 40 minutach snu w ciągu 3 dni.

W ogóle to idziemy sobie w piątek po klaskać u Rubika.

To będzie mało oryginalne pytanie, ale co było pierwsze, jajko, czy kura?

= ?

sooner or later in life the things you love you loose

2010-06-05T01:03:00.002+02:00

an' you thought it was only in movies as you wish all your dreams would come true, hey

2010-06-03T22:51:00.001+02:00

The Only Thing Art Ever Got Me Is Laid

2010-05-29T02:33:00.003+02:00

prawdopodobnie

..ennice?

wybraliśmy się na wycieczkę pod rynek. więcej o wycieczce napisał Janusz więc nie będę przybliżać szczegółów, skoro mogę polecić posiadacza lepszego aparatu fotograficznego.

wczoraj poszłam zbierać kolejne punkty edukacyjne do bycia hieną wernisażową. i przy okazji zainteresowałam się bardziej bardzo miłą techniką artystyczną, jaką jest kolaż.

pamiątkowe zdjęcie: Grupa Artystyczna Nowa Huta wymienia numery telefonów moim długopisem. Chyba powinnam postarać się o staż w Fakcie.

A oprócz tego to nic nowego, jak to w życiu, bogaci stają się bogatsi, biedni stają się biedniejsi. dostałam się na stypendium do hiszpanii, ale na opcję bez stypendium (widocznie tak się da), więc podziękowałam. robota się kumuluje, ale może jakoś to będzie. dotąd się udawało, więc bądźmy dobrej myśli. szukam też osoby, która pożyczy mi na poniedziałek teczkę 100x70. anyone? niestety pianki nie da się zwinąć w rulon.

zabawa: znajdź na obrazku jedynego niepijącego bezdomnego.

kraków jest teraz na wyciągnięcie ręki.

dostałam kartkę od moich współlokatorów z girony. dla jasności: tego z chile i tego z madrytu.

chłopcy się postarali, tego nie można im odmówić:

jestem pod wrażeniem. zwłaszcza tego, że korzystając z bagażu doświadczenia życiowego udało mi się wiele zrozumieć.

a na koniec różne oblicza miłości.

za 2,90 z terranovy.

miłość powoduje suchą skórę i odleżyny.

powoduje ból i depresję.

i to najbrzydsze, a zarazem najprawdziwsze.

wystarczy odrobinę zmienić trajektorię rzutu, aby love zmieniło się na sex, lub tv. albo pub czy read. należy tylko określić swoje priorytety.

"don't you wanna don't you wanna don't you wanna don't you wanna don't you wanna don't you wanna don't you wanna fall in love?"

w związku z tym, że krakowski festiwal filmowy pokrywa się zawsze idealnie z wszystkim możliwym na uczelni, nie będę wyrażać na ten temat swojego zdania.a co to jest sesja, już kiedyś pisałam, było to WUI (fyi: writing under influence), więc sądząc po sukcesie, jaki osiągnął kerouac, najlepszy sposób wyrażania swoich myśli na piśmie.

uczelnia trafiła akurat świetnie na weekend bożociałowy z całą robotą, więc jest jakaś szansa wpleść w to jakąśtam porcję snu.

może znajdęw sobie wystarczającą ilość odwagi, żeby opublikować gdzieś rezultaty mojego weekendowego "sex, drugs and autocad" ("take out drugs and sex so that you have more time for the one left"). nie chcę być architektem, ale nie mam obecnie innego pomysłu na siebie, bo przemysł filmowy to chyba nie miejsce dla mnie. ciężko jest. ale w życiu trzeba się stawiać w niezręcznych sytuacjach.

miłego weekendu.

ps. podobno w weekend jest jakieś spotkanie klasowe z podstawówki, ale nie mam męża, dzieci, ani stałej pracy czy tym bardziej samochodu więc w sumie nie mam po co się pokazywać. nie, żebym chciała.

where nothing's what it seems you still appear some kind of friend

2010-05-25T01:26:00.003+02:00

Weszłam dzisiaj na gadu gadu. Okazało się, że mimo, iż od prawie dwóch lat się nie logowałam to dalej mam konto.
Ale to nic.
Potem okazało się jeszcze, że ktoś tego jeszcze używa. Większość z moich 300 znajomych.
Uświadomiłam sobie, że wraz z porzuceniem gg skończyła się pewna epoka w moim życiu.
W 2007 roku pierwszy raz świadomie usłyszałam Folsom Prison Blues, moją ulubioną książką był Biały Oleander i wtedy jeszcze myślałam, że ci mniej przystojni chłopcy są sympatyczniejsi i lepiej to właśnie w nich inwestować. Ubierałam się jeszcze gorzej niż teraz i nie miałam jeszcze torebki Mulberry.
Miałam krótki romans z lomo, który kosztował mnie 16,20 wraz z wywołaniem.

Moją ulubioną stroną internetową było myspace i nie miałam jeszcze wtedy gmaila. A wszystkich próbowałam oszukać, że wyglądam tak:

Chciałabym móc powiedzieć, że od tego czasu zmądrzałam i wydoroślałam, ale nie mam do tego prawa. Za to rzuciłam alkohol, zaczęłam sobie czasem palić papierosy i w dalszym ciągu nie założyłam sobie naszej klasy. Mam za to profil w bazie Film Polski. Poszłam na studia po raz drugi i dalej na nich jestem, co może oznaczać, że jest jakaś szansa, że skończę je, zanim skończy się świat (w 2012). Ale w dalszym ciągu nie wyszłam bogato za mąż, więc chyba nie ma się czym chwalić. Bo przecież "przez życie we dwoje idzie się łatwiej".

when they know they have you then they really have you

2010-05-20T20:27:00.001+02:00

Moje życie jest jak seria filmów o Bondzie. Z każdym nowym odcinkiem wrogowie stają się przyjaciółmi, a dawni przyjaciele zmieniają się we wrogów. Może dlatego zawsze wolałam Batmana i jego wiernych wrogów?

i'll love you first and let you go because it must be so

2010-05-16T20:03:00.000+02:00

Said we couldn't do it, you know I wanna do it again

2010-05-15T00:34:00.000+02:00

Zbliża się sesja i życie coraz częściej stawia nas w sytuacjach bez wyjścia.

where were you while we were getting high?

2010-05-13T04:23:00.002+02:00

jak to gdzie, na juwenaliach.

były Muchy, ale zupełnie bez pierdolnięcia i szczerze mówiąc cieszę się, że wstęp był za frajer bo jeśli w łodzi też nie było pierdolnięcia to 25 zł można było wyrzucić równie dobrze do kosza.
było też apollo 440, bydło nie z tej ziemi i 3 kontrole bezpieczeństwa, ale ze względu na sentymenty z dzieciństwa musiałam się wybrać.

a w poniedziałek dowiedziałam się na już 100%: LOVE IS DEAD. z rzeczy realnych mamy co najwyżej cień platoniczny.

i nie mówię, jak zazwyczaj, o sobie, chociaż coś w tym jest (a już na pewno skype, gtalk, itp). nie no, tak naprawdę to mówię w 40% o sobie. mogłabym posłuchać swoich znajomków i znowu zacząć się lansować po knajpach i udawać, że tylko to się liczy, albo wylansować się na byciu smutnym-ubierać się tylko na czarno i czytać Camus, jarać koniczynki, chodzić z teczką profesorską i pić wermut jak wtedy kiedy miałam 17 lat, to byłby krzyk ale i tak gówno by z tego było.

"Do you think you love the things you miss, or you miss the things you love?" (Cassie)

Zanim to wszystko nastąpiło, zdarzyło się na off camera.

(nie wiem, czy mam cenzurować twarze na rautach? cobrasnake tego nie robi)

była też jakaśtam kulka, ale szczerze mówiąc niespecjalnie przepadam, a wręcz zupełnie nie, więc nie mam co się wypowiadać.

w wolych chwilach jak zawsze tracę koncentrację na rzecz obserwowania cudzych dzieci w tramwajach. (właścicieli tego z góry przepraszam za publikację ale przecież nie bez powodu Michael Jackson stylizował dzieci zawsze tylko na karnawał wenecki).

ładne zwierzątko, krępował mnie kontakt wzrokowy i werbalny jaki kolega chciał ze mną nawiązać, zawsze boję się tych matek czujnych jak policja.

i tradycyjnie zafiksowywałam się na jakichś błahostkach typu olly murs i god is an astronaut o których "przecież tylko ja pamiętam". thanks for nothing.

dla odmiany pod tym linkiem można przeczytać kilka mądrych słów które objawiły się wczoraj. WOW.

ps. nie wiem czemu treść dzisiejszego nagłówka ciągle przychodzi mi na myśl odkąd wróciłam z pięciomiesięcznego wygnania.

he only loves those things because he loves to see them break

2010-05-10T21:07:00.004+02:00

Zaczął się Miesiąc Fotografii w Krakowie. Nie omieszkałam skorzystać z ciszy i intymności godzin prasowych, aby potem przypadkiem zabłądzić na wernisaż. A wernisaż jak to wernisaż, wszyscy przebierają się za artystów, niektórzy za krytyków sztuki i ćwiczą krok wybiegowe po dużych salach wystawowych. Co za miasto.

Moja ulubiona fotografia z wystawy: Martin Parr "Zawody jeździeckie w w Badminton" z cyklu "The cost of living" (1986-1988). Podoba mi się naturalność przedstawionych postaci i brak rażącej korekcji barwnej, których nie można zarzucić wielu zdjęciom z wystawy.

Richard Billingham, "Bez tytułu" (1995)

detal z: Paul Graham, "Poczekalnia, Ośrodek opieki społecznej i pośrednictwa pracy w Southwalk, Północny Londyn"

To też mi się podobało, ale czy nie lepiej brzmiałoby, "Looking out for love" ?

Tatuś z zachwytu zmienił rasę na technikolor.

Btw, ładne spojrzenie na konserwatywnych tych.... no, z Wysp.

Również w intymności i ciszy obejrzałam wystawę Ryszarda Grzyba.

Nie wiem czemu nie promuje się tej wystawy tak szeroko, jak Marcina Maciejowskiego. Warta uwagi co najmniej w tym samym stopniu.

tytułowy obraz wystawy

Wszystkie wystawy w Muzeum Narodowym w Krakowie, Gmach Główny, al. 3 maja.

but I got an emptiness deep inside and I've tried, but it won't let me go

2010-05-10T00:24:00.007+02:00

story of my life.

i guess i wanted for you to be hooked on the mem'ry of me.

2010-05-03T02:23:00.000+02:00

TUMBLR

you cant carry it with you if you want to survive

2010-05-01T20:52:00.001+02:00

leave all your love and your longing behind

2010-04-29T02:11:00.001+02:00

w czasie pełni dzieci się nudzą

you begged me to keep you on that house on the hill

2010-04-24T01:03:00.000+02:00

Update lutowo-marcowo-kwietniowy. Powrót i prezenty powitalne ("bo pisałaś, że tam nie było nawet tiktaków").

No wreszcie jakieś życzenia urodzinowe.

????

Back to the old house.

"ogrzej mnie". nie ogrzał.

Wystawa o Sarmatach. Żeby nie było, że tylko siędzę w domu na internetach.

słodkiego miłego życia oraz czystych rąk życzy politechnika krakowska, wydział architektury ul. podchorążych.

żeby nie było, że tylko siedzę w domu cz. II - otwarcie wystawy Marcina Maciejowskiego.

nie podobało mi się jakoś specjalnie, oprócz portretu Kantora malującego swój obraz. ale może warto wspomnieć skoro w całym mieście są billboardy.

dowiedziałam się, że państwowe szpitale straciły już miano refundowanych uzdrowisk "ośrodków leczenia telewizją polską". 2,50 za godzinę terapii.

w międzyczasie yellow brick road mojego dzieciństwa uzyskała nowe kafle. bruk. nieee, tego nie można nazwać brukiem. kostkę.

a rossmann pozbawił mnie jednego z niewielu powodów do opuszczania dzielnicy. na to wychodzi, że dorobiliśmy się największego oddziału w całym mieście, z pełnym działem pieluch i jedzeniem dla zwierząt też. niedługo będą przyjeżdżać turyści.

10 kwietnia oglądałam wiadomości i nawet moja noga ścierpła, patrząc co sie dzieje.

"and as things fell apart, nobody paid much attention."

you get easter, i get an off price easter bunny 2 weeks later.

kosze na śmieci grupowały się na małym rynku, zanim straż miejska zaczęła przenosić ja za bary, żeby nie straszyły zagranicznych oficjeli.

a oto dowód na złamanie żałoby narodowej za pomocą klika pomarańczowego 1.5 l.

"Love is, like, really important. It's good to be loved. Even if it's only for one night."

odkryłam także nową generację szyn do bindowania. czy jak tam to się nazywa.

każdego dnia uczymy się czegoś nowego.

Julian Tuwim "Pogrzeb prezydenta Narutowicza"

2010-04-18T16:39:00.003+02:00

Krzyż mieliście na piersi, a brauning w kieszeni.
Z Bogiem byli w sojuszu, a z mordercą w pakcie,
Wy, w chichocie zastygli, bladzi, przestraszeni,
Chodźcie, głupcy, do okien - i patrzcie! i patrzcie!

Z Belwederu na Zamek, tętnicą Warszawy,
Alejami, Nowym Światem, Krakowskiem Przedmieściem,
Idzie kondukt żałobny, krepowy i krwawy:
Drugi raz Pan Prezydent jest dzisiaj na mieście.

Zimny, sztywny, zakryty chorągwią i kirem,
Jedzie Prezydent Martwy a wielki stokrotnie.
Nie odwracając oczu! Stać i patrzeć, zbiry!
Tak! Za karki was trzeba trzymać przy tym oknie!

Przez serce swe na wylot pogrzebem przeszyta,
Jak Jego pierś kulami, niech widzi stolica
Twarze wasze, zbrodniarze - i niech was przywita
Strasznym krzykiem milczenia żałobna ulica.

17 IX

2010-04-12T00:45:00.002+02:00

Moja bezbronna ojczyzna przyjmie cię najeźdźco
a droga którą Jaś Małgosia dreptali do szkoły
nie rozstąpi się w przepaść

Rzeki nazbyt leniwe nieskore do potopów
rycerze śpiący w górach będą spali dalej
więc łatwo wejdziesz nieproszony gościu

Ale synowie ziemi nocą się zgromadzą
śmieszni karbonariusze spiskowcy wolności
będą czyścili swoje muzealne bronie
przysięgali na ptaka i na dwa kolory

A potem tak jak zawsze - łuny i wybuchy
malowani chłopcy bezsenni dowódcy
plecaki pełne klęski rude pola chwały
krzepiąca wiedza że jesteśmy - sami

Moja bezbronna ojczyzna przyjmie cię najeźdźco
i da ci sążeń ziemi pod wierzbą - i spokój
by ci co po nas przyjdą uczyli się znowu
najtrudniejszego kunsztu - odpuszczania win

-- Zbigniew Herbert

「風をあつめて」はフレーズのほとんどは日本で知っていると仮定します。

あなたわかわいいです。
ばか。

ググルの翻訳者が日本語を話すことはありません。

"ale retro, Tyler"

2010-04-08T00:28:00.001+02:00

a moment's all it takes to say goodbye

2010-04-07T00:38:00.000+02:00

omelette du fromage.

how can you settle for a boy like me when all i can see was the end of the week

2010-04-05T01:19:00.003+02:00

Uprzejmie wierzę, lecz nie w tym rzecz.

W sumie to mało rzeczy się opłaca, nie mówiąc o tym, że mało rzeczy do czegoś prowadzi.
A na pewno nie bycie dobrym i lojalnym.

Pościłam w Wielki Czwartek, pościłam w Wielki Piątek, w Wielką Sobotę nawet poszłam do kościoła, a wszystko po to, żeby obudzić się w Niedzielę Wielkanocną w towarzystwie jakiegoś wirusa który przykuł mnie do łóżka i obrzydził mi jedzenie.

Wielki Poście, Wielki Poście, jak dobrze, że już minąłeś, wreszcie mogę sobie zapalić.

PS. MAM O WIELE ZA DUŻO CIUCHÓW I W OGÓLE WSZYSTKIEGO. TO BE CONTINUED.

PPS. www.ponkers.blog.onet.pl that was HIP

if not ill just die

2010-03-23T22:18:00.000+01:00

set me free why dont you

2010-03-22T00:34:00.000+01:00

you get what you deserve

2010-03-21T04:39:00.003+01:00

"Children by the million sing for Alex Chilton when he comes 'round. They sing, I'm in love."

że niby wiosna, jakieśtam mecyje.

so love me we can work out the rest

2010-03-20T01:39:00.009+01:00

Alex Chilton zmarł, pozostawiając mnie bez żadnej nadziei na zobaczenie koncertu Big Star.

Pozostało już tylko słuchanie.

a tymczasem:

"piszę do ciebie pogrążony w żalu albowiem w sąsiednim pokoju umiera moja miłość moja miłośc umiera w absolutnej ciszy na nagły atak kaszlu, serial w telewizji wprawdzie z przyzwyczajenia zostały niezmienne wspólne pory posiłków, scenariusze zajęć wprawdzie nadal gromadzę codzienne precjoza wiersze skrzętnie notuję na czarną godzinę jednakże drogi Dyciu coraz mniej mam domu a tylko coraz większą potrzebę podróży jak ci narkomani, co w parku za dworcem długo się zbierają przed wspólnym odlotem"

whats loathe got to do got to do with it?

2010-03-18T01:35:00.000+01:00

Wybieranie aktorów czasie castingu kojarzy mi się trochę z wybieraniem kurtki zimowej którą muszę z jakiegoś powodu kupić ale żadna z nich tak naprawdę nie przypadła mi do gustu, ale muszę nabyć coś ciepłego, bo jutro wyjeżdżam na narty. Kupuję więc tą, która jest pod ręką i z lekkim niesmakiem jadę na narty w kurtce w której nie czuję się dobrze.
Wolę wymyślonych ludzi na kartach scenariusza. Możemy ich mieć dokładnie takich, jak chcemy.

A to w związku z innymi sprawami. #fml

hed be such a fool if he should ever leave you

2010-03-15T23:26:00.002+01:00

Warner graduated without honors, without a girlfriend and without any job offers.

co tu dużo mówić, inteligentny człowiek zawsze znajdzie sposób, żeby poprawić sobie humor.

sometimes i feel like i live in grand central station

2010-03-15T02:39:00.004+01:00

for the last 15 days ive been compulsively eating, watching ateam, trying to avoid classes, turning my room into more of a crackden than it was, and felt absolutely no desire to blog.
i still dont. walking a 1000 miles to slip the skin cause my clothes dont fit me no more.

nie, żebym żałowała, ale czy dobrze podejrzewam, że posiadanie ateam na dvd jeszcze 2,5 roku temu nie czyniłoby mnie, dla pewnej grupy amatorów pseudomilitariów, o ciut fajniejszą od kogoś innego?

do you want love or you want fame

2010-03-01T03:08:00.000+01:00

no one knows

my boyfriend went to mexico and all i got was this shitty picture

2010-02-27T01:44:00.000+01:00

nauczyłam się dzisiaj na kartkówkę z kanji i byłam z tego bardzo dumna, dopóki nie okazało się, że kartkówka nie będzie ze znaków dotyczących relacji międzyludzkich. story of my life.
postanowiłam, że będę się uczyć kanji jako substytut kompulsywnego wchodzenia na portale społecznościowe. aktywne od teraz, start.

na koniec muszę stwierdzić, że podoba mi się nowy massive attack.
a vampire weekend - 3 razy nie.

ill pretend that im kissin the lips ive been missin

2010-02-25T03:14:00.002+01:00

powerhug powerhug powerhug powerhug powerhug powerhug powerhug powerhug powerhug powerhug ?

nawet google nie potrafi mi odpowiedzieć na moje pytanie. to na pewno nie transformersi i nie tenacious d. czyżby to już choroba obsesyjno-kompulsywna?

powrót do szkoły jest kijowy, nie mogę się do niczego zebrać a na dodatek zarówno mcdonald, jak i burger king obłożony, nie ma co szukać zatrudnienia. czwartek to wycieczka na dokumentacje do wieliczki, piątek kolokwium z kaligrafii a życie zapierdala w jakimś zupełnie nienadążalnym dla mnie tempie.

urwałam się z jakiegoś księżyca, dzięki erasmusowi mam tonę zaległości których już chyba nigdy nie nadrobię a te zajęcia o 8 rano we wtorek na kanoniczej to jakaś porażka.

nie mam dzisiaj w sumie nic do napisania, ale dla utrzymania ciągłości zapisków oraz w związku z tym, że posłyszana w rodzinie poszepszyńskich piosenka wywołała pospolite ruszenie moim "fejsbukowych przyjaciół" oświadczam wszem i wobec: NIE MAM ZŁAMANYCH RĘCÓW. jeszcze mogę pisać.

you have bewitched me, body and soul, and I loathe, I loathe, I loathe you. I only wish to be parted from you from this day on.

2010-02-20T02:12:00.000+01:00

Sesja nie żyje, koniec koszmaru.

Dnia 19. 02. 2010 zaliczeniem komisyjnym moim niedołężnych projektów zakończyła się oficjalnie moja hiszpańska przygoda. Przydałoby się zrekapitulować moją pięciomiesięczną banicję, ale to chyba po urlopie.

Sayonara, teraz do spania a od rana sobota z to ongoing relationship z japońskim, bo trzeba dodać do cv kolejny język obcy.

Działalność sraczyka jak najbardziej zostanie kontynuowana, zapraszam, bo przecież

i miss the boredom and the freedom and the time spent alone

2010-02-10T16:14:00.000+01:00

Update: moje ostatnie dni w brudnej Katalonii.

o tak, fuck catalonia

ostatnie chwile na argenteria, zanim pani z interrelu powiedziała: "you can go sleep in a hostel"

ciekawe, co alicja by powiedziała, gdyby wiedziała

to co zostało z mojego modelu pod wpływem czasu, agresji i braku myśli konstrukcyjnej

mój niby projekt

czy bob nie wygląda trochę srogo na tym nieudolnym graffiti?

a teraz el meu ultim dia en catalunya:

barcelona raz ostatni, a w słuchawkach oh my god i cant believe it ive never been this long away from home

metro barcelońskie, od krakowskiego różni się chyba tylko ilością stacji

pasedż de gracja w pełnym słońcu, 30 stycznia 2009.

hasta nunca, escola politecnica superior

giant polar bear took me to giant tire swing

Karol, <3 za odprowadzenie mnie i w ogóle za wszystko!!!

HASTA NUNCA, GIRONKA!!!!!!

prezent urodzinowy, co ciekawe dający nie ma na imię Juno.

Obecnie nie mam czasu dla nikogo i na nic, zmagam się z perspektywą egzaminów komisyjnych jakie czekają mnie w przyszłym tygodniu, w związku z tym, że profesorowie w Gironie, chociaż nic ich to by nie kosztowało, nie zaliczyli mi 2 najważniejszych przedmiotów. Jeśli komisy nie pójdą po mojej myśli, nie chcę myśleć w jakich tarapatach będę. W skrócie to będę mogła zapomnieć o widoku gotówki dopóki nie uzbieram kwoty grantu i na opłatę za powtarzanie semestru. Czyli znając moją płynność finansową, do usranej śmierci.

Więcej wkrótce.

Korzystając z chwili na antenie pozdrawiam Magdę, Sarę, Maniusia, Liyanę i Łukasza (z Monterrey), w ich zmaganiach na emigracji.

and i was crying on the staircase begging you please dont go

2010-02-02T07:21:00.002+01:00

Starved for affection, terrified of abandonment, I began to wonder if sex was really just an excuse to look deeply into another human being's eyes.

(Douglas Coupland)

maybe i'll move back home to pay off my loans

2010-02-01T03:09:00.002+01:00

no i jestem.

coming soon: jak przewieźć ponad 5 kg nadbagażu ryanairem i ominąć wciskanie w kratkę bagażu for dummies.

HASTA NUNCA, GIRONKA!!!!

roma ro ma ma gaga u lala

2010-01-28T19:21:00.000+01:00

zmagania z ostatnimi zobowiązaniami wobec udg, których pasowałoby nie zawalić.

z ciekawszych rzeczy to przekonałam się, ostatnio, że wszyscy wyewolułowali do przodu, a jedyne w czym ja wyewolułowałam w ostatnim czasie to to, że troszeczkę nauczyłam się mówić po hiszpańsku. no i po katalońsku ale to rzeczywiście nie ma się czym chwalić.

i'm catholic and i can't commit suicide but i'm planning to drink myself to death

2010-01-27T17:51:00.000+01:00

DAN: I owe you an apology. I fell in love with her. My intention was not to make you suffer.
LARRY: So where's the apology? You cunt.
DAN: I apologize. If you love her, you'll let her go, so she can be happy.
LARRY: She doesn't want to be happy.
DAN: Everybody wants to be happy.
LARRY: Depressives don't. They want to be unhappy to confirm their depression. If they were happy, they couldn't be depressed anymore. They'd have to go out into the world and live, which can be depressing.
DAN: Anna's not a depressive.
LARRY: Isn't she?

i know ive nothing to say, someone has taken my place

2010-01-25T20:35:00.000+01:00

uciec uciec uciec. zapomnialam tylko, ze juz jestem gigancie.

moja lewa reka powoli obumiera. wth? dotychczas bywalo tylko tak, ze rano bywala spuchnieta. no ale wiadomo, jak sie spi na lewym boku to oczywiste.

ale od jakiegos tygodnia, dwoch, nie chce odcierpnac. wth? powtorze: wth? jak mam wytlumaczyc katalonskiemu lekarzowi ze reka jest scierpnieta?

a moze czyta to jakis lekarz i mi powie co jest?

musze dac sobie z czyms siana, wczoraj od niespania czytaj zmeczenia i siedzenia przed kompem przed projektem dostalam halucynacji. dodam, ze nie bylo zabawnie.

wraz z oblanym egzaminem jednym drugim i trzecim, moja ukochana pachnaca bursztynowym swierzopem i gryka jak snieg biala ojczyzna oddalila sie o kolejne 5 dni drogi. nawet poslalam juz walizke sindbadem, polowa moich rzeczy juz na mnie czeka a tu taka lipa. nie musze dodawac, ze umowe na mieszkanie mam do jutra i nie wiem co w zwiazku z tym faktem poczne.

po raz drugi w ciagu 2 miesiecy jestem totalnie bezdomna.

no i na dodatek widowed, ale o tym innym razem.

pozdrawiam meksyk.

nie, nie ten fajny.

daleko, wysoko, wśród manowców, w pokoiku na wieży hangaru dla szybowców.

2010-01-21T15:30:00.000+01:00

nienawidzę urodzin

na moim top 22 najgorszych urodzin te oto debiutują na miejscu pierwszym.

od przyszłego roku po prostu nie obchodzę urodzin. a właściwie już od tego, będę forever 21. chociaż właściwie już za późno, 18 'til i die brzmi ładniej. a właściwie to już od 3 roku życia przestałam obchodzić urodziny.
moje jedyne pozytywne wspomnienia w związku z urodzinami to ananas jak miałam dwa lata (miejsce 21) i przyjęcie które urządziła mi Asia, rok 2004, na top 22 najgorszych urodzin proporcjonalnie miejsce 22.

my smile is my make up i wear since my breakup with you

2010-01-20T14:46:00.000+01:00

Wczoraj pani w biurze współpracy międzynarodowej stwierdziła, że nie może mi wypisać że wyjeżdżam 31.01, pomimo iż jest to a) niedziela, b)ostatni egzamin mam w poniedziałek (więc teoretycznie mogę pojechać nad morze i wrócić w niedzielę) bo a)wyjeżdżam w środę b)"oni biorą za mnie odpowiedzialność bo podpisali umowę o to z moją uczelnią". Jasne, przez 5 miesięcy mieli mnie w dupie a teraz nagle zaczyna im zależeć. Na własnej opinii.
To niejedyna moja przygoda wczoraj z uniwersytetem ale moje nerwy powoli puszczają w trakcie pisania a nie mogę sobie na w tej chwili pozwolić.

Co z tego, że niektórych to oburza; powtórzę jeszcze raz: uniwersytet w gironie ssie czarną pałę w piekle.

get rhythm when you get the blues

2010-01-18T02:52:00.000+01:00

trochę widoków z okna, niech się nacieszę, zanim odjadę.

no i deklaracja niepodległości.

Dzisiaj dowiedziałam się dlaczego jestem pesymistką. Przecież moja grupa krwi to type B negative.
Praca wre, może się wyrobię do 26. Projektuję najbrzydszą bibliotekę świata, brzydszą nawet chyba od tej na kampusie. Dzisiaj dorobiła się dziewiątej kondygnacji. More to come.

problems with the booze, nothing left to lose

2010-01-17T04:00:00.001+01:00

oto barek byłego alkoholika.

nieobecne: białe wino, "dziś nie ten dzień"
obecne:

od lewej: cytrynówka, whisky i rosado.

chyba jestem na prawdziwym zakręcie. kiedy kolega ostatnio się mnie zapytał, co miłego ostatnio mnie spotkało, nie miałam pojęcia, co odpowiedzieć. nie wiem właściwie, czy był taki moment w ciągu ostatnich dwóch lat mojej egzystencji, który nie byłby związany z zakupem używanej pseudo- bądź fuks-hipsterskiej odzieży w jednym z krakowskich czy warszawskich lumpeksów. wrocław odpada, bo jego lumpeksy mogłyby cenowo i jakościowo konkurować jedynie z owymi włoskimi i hiszpańskimi. a zwłaszcza z hiszpańskimi.

a teraz nawet kupowanie odzieży przestało mnie interesować, nawet kupowanie książek i dvd przestało mnie interesować. ostatnią płytą jaką kupiłam (nie w lumpeksie) w ciągu ostatnich 2 lat to best of the specials, original not re-released wersja dwupłytowa plus dvd, czyli przezent od Ani dla Ani na gwiazdkę 2009. właściwie możliwe, że jedyny prezent jaki dostałam na tę gwiazdkę.

w ogóle to w czasie jednej z moich bezsennych nocy w związku z użyciem przez moją koleżankę pojęcia "hipster z filmu" odnośnie jednej z barwnych postaci girońskiego nightlife'u, zguglowałam to pojęcie. i nomen omen, pojęcia nie miałam, że to taka obelga, być "człowiekiem, który w skali oryginalności 1 do 10 jest siedemnastką". Jednakże, odetchnęłam z ulgą, bo mam wadę wzroku, nie mam pseudoafrofryzury, iPoda ani iPhone. w oczy kolą moje jaskrawe płócienne buty z gumową podeszwą marki Keds, no ale noszę je ze względu na to, że do conversów na szerokość moja stopa mieści się tylko do takich, które są za długie i świetne na zimę, bo akurat wchodzi góralska skarpeta i wtedy są na styk. Ale noszenie kedsów czyni mnie "totalnym dupkiem", ja twierdzi Bebe Zeva, tropicielka lansu i fałszu. Cóż, przeżyję.

Co mnie ratuje?

1 -"Życiowym celem każdego hipstera jest polubienie czegoś zanim stało się sławne." - ja to robię nieświadomie, więc moze jestem uniewinniona?

2 - " hipsterki są mniej hipsterskie niż hipsterzy." Co za ulga.

A tak w ogóle, to przestało mi już na czymkolwiek zależeć. Nawet nie mogę kupować superbiletów ryanaira, bo nie dostanę zawczasu superkarty mastercard prepaid. I co to za życie?

germans i germanes, que pot ser tot per al diumenge